نظم را حاصل عروسی دان و نغمه زیورش

لاجرم محتاج در قول کسی دیگر بود

پس درینصورت ضرورت صاحب صوت و سماع

از برای شعر محتاج سخن پرور بود

نیست عیبی گر عروسی خوب بی زیور بود

من کسی را آدمی دانم که داند این قدر

ور نداند پرسد از من ور نپرسد خر بود