آفتاب از شرم پنهان می شود

قد او هر گه که جولان می کند

گوییا سرو خرامان می شود

پرتو رویش چو می تابد ز دور

قصه زلفش نمی گویم بکس

زانکه خاطرها پریشان می شود

من نه تنها می شوم حیران او