من کجا یارم که گویم یارمش

آنکه در خون دل من تشنه است

من دو چشم خویش می پندارمش

گر چه هست او یار من من یار او

هیچ رحمی نیست بر بیمار خوش

آن طبیبی را که من بیمار مش

با دل خود گفتم او را چیستی ؟