آن طبیبی را که من بیمار مش

گر چه هست او یار من من یار او

من کجا یارم که گویم یارمش

هیچ رحمی نیست بر بیمار خوش

با دل خود گفتم او را چیستی ؟

گفت خسرو او گل و من خارمش