وان شکر خنده شیرین تو از چشمه نوش

آن سخن گفتن تو هست هنوزم در گوش

گریه می آیدم از دور به آواز بلند

که از آن گریه نمی آیدم آواز به گوش

ای به خشم از برمن رفته و تنها خفته