که از آن گریه نمی آیدم آواز به گوش

آن سخن گفتن تو هست هنوزم در گوش

وان شکر خنده شیرین تو از چشمه نوش

گریه می آیدم از دور به آواز بلند

ای به خشم از برمن رفته و تنها خفته

چشم را گوی که چندین طرف خواب بپوش