اگر در خاک ریزد استخوانم

که گر چه می نهی بار فراقم

و گرچه می زنی تیغ زبانم

هنوزم دردت اندر سینه باشد

بپوش از شمع حال سوز خسرو

که تا گوید که شبها بر چه سانم