کاهل فرسی باشد کزوی نجهد گردی

بیکار دلی باشد کو را نبود دردی

دردی که بود از عشق جانم به فدای آن

خود جان نبود شیرین بی ذوق چنان دردی

شبها منم و شمعی هم سوخته و هم مست