به دیدار او شاد و خندان بدی

بر اردوان همچو دستور بود

بران خواسته نیز دُرنامنه بود

بروبر گرامی تر از جان بدی

چنان بد که روزی برآمد به بام

دلش گشت زان خرمی شادکام

نگه کرد خندان لب اردشیر