هر کجا ناله ناکامی خود سر کردم

زیر سر بالش دیباست تو را کی دانی

که من از خار و خس بادیه بستر کردم

در و دیوار به حال دل من زار گریست

در غمت داغ پدر دیدم و چون در یتیم

اشک ریزان هوس دامن مادر کردم

اشک از آویزه گوش تو حکایت می کرد