خون دل موج زند در جگرم چون یاقوت

خود تو دانی که من از کان جهانی دگرم

از شکار دگران چشم و دلی دارم سیر

شیرم و جوی شغالان نبود آبخورم

شهریارا چه کنم لعلم و والا گهرم