او بود مرد عشق که کس نیست مرد او

عشقی که درد عشق وطن بود درد او

چون دود شمع کشته که با وی دمیست گرم

بس شعله ها که بشکفد از آه سرد او

بر طرف لاله زار شفق پر زند هنوز