چون دود شمع کشته که با وی دمیست گرم

عشقی که درد عشق وطن بود درد او

او بود مرد عشق که کس نیست مرد او

بس شعله ها که بشکفد از آه سرد او

بر طرف لاله زار شفق پر زند هنوز

پروانه تخیل آفاق گرد او