تیرباران فلک فرصت آنم ندهد

چند بارد غم دنیا به تن تنهایی

وای بر من تن تنها و غم دنیایی

که چو تیر از جگر ریش برآرم وایی

لاله ئی را که بر او داغ دورنگی پیداست

حیف از ناله معصوم هزارآوایی