مرا چو بر در دروازه بلا کشتی

کسی ندیده که یک تن دو جا شود کشته

مرا تو آفت جان صد هزار جا کشتی

سرم ز کنگر غیرت بر اهل درد نما

حریف درد تو شد محتشم به صد امید

تو بی مروتش از حسرت دوا کشتی