صدف حیران به دریا در دوان آهو به صحرا بر

همو دارنده گیتی همو دارنده گردون

که پنهان کرد جز ایزد به سنگ خاره در آتش

که رویاند همی جزوی ز خاک تیره آذریون

رمیده و آرمیده هر دو در دریا و در هامون

که پر کرد و که آگند از گیا و قطره باران

دهان این و ناف آن ز مشک و لولو مکنون