دهان این و ناف آن ز مشک و لولو مکنون

صدف حیران به دریا در دوان آهو به صحرا بر

رمیده و آرمیده هر دو در دریا و در هامون

که پر کرد و که آگند از گیا و قطره باران

سپیدی روز صنع کیست در دهر و سیاهی شب

که می گردند بر یک دور پشتاپشت چون طاحون

همیشه هردو کاهانند و کاهان عمر ما زیشان