که کاهد ماه را هر ماه «حتی عادکالعرجون»

چمن پر حقه لولو که داند کرد در نیسان

شمر پر فیبه جوشن که داند کرد در کانون

زبعد آنکه چون سیمسن سپر گردد در افزودن

که بندد چون خزان آید هزاران کله ادکن

که باشد چون بهار آید هوا را کله گردون

که گرداند ملون کوه را چون روضه رضوان