که گرداند منقش باغ را چون صحف انگلیون

که بندد چون خزان آید هزاران کله ادکن

که باشد چون بهار آید هوا را کله گردون

که گرداند ملون کوه را چون روضه رضوان

دوار مختلف را متفق با هم که گرداند

به قدرت در یکی موضع کند هر دو بهم معجون

پس آنکه نطفه گرداند وزو شخصی کند پیدا