خون می گریست بر تو همی جانستان تو

جان تو پاسبان بقای تو بوده باز

با دزد عمر گشته قرین پاسبان تو

هنگام مرگ بهر جوانی و نازکیت

ای آفتاب جان من از لطف و روشنی

خر پشته گلین ز چه شد سایبان تو

گر آب یابدی تنت از آب چشم من