گشت پر طوفان ز نااهلان زمانه چون کنم

مر ترا پایی پر از خاک و سری پر خار کو

معلف اسبان تازی را خران بگرفته اند

در چنین تشویش ملک ای زیرکان افسار کو

آن دعای نوح و آن کشتی دریا بار کو

هست پنجه سال تا تو لاف مردی می زنی

پس چو مردان یک دمت بی زحمت اغیار کو