پس بجای باد و خاک آرامش و رفتار کو

هم ز وصل و هم ز محنت چون محبان هر زمان

چهره همچون لاله زار و دیده لولو بار کو

بی رجا و خوف گر گویی که هستی خاک و باد

هو دج از معشوق و ربع از عاشقان خالی بماند

در دیار دردمندان یک در و دیار کو

زین سخن چندان که خواهی خوانده ام در گوش عقل