گه غلامی کرده سایه خاکپایت را همای

تن سپر کرده به پیش تیغهای جان سپر

سر فدا کرده به پیش نیزه های سرگرای

گه تمامی داده مایه آب دستت را فلک

از تو بی دل دوستانت همچو قفچاقان ز خان

وز تو پر دل همرهانت همچو چندالان زرای

ای خصالت خوشدلان را چون محبت پای بند