از تو بی دل دوستانت همچو قفچاقان ز خان

سر فدا کرده به پیش نیزه های سرگرای

گه تمامی داده مایه آب دستت را فلک

گه غلامی کرده سایه خاکپایت را همای

وز تو پر دل همرهانت همچو چندالان زرای

ای خصالت خوشدلان را چون محبت پای بند

وی جمالت دوستان را چون مفرح دلگشای