زاغ را زیبد برفتن کشتی کبک دری

جامه طاووس از شوخی اگر پوشید زاغ

نه چو طاووسش بباید کردن آن جلوه گری

چون نعیق زاغ شد همچون نوای عندلیب

آنچه تو یک روز دیدی ماندیدیم آن به عمر

عمر ضایع گشت ما را کس نگفت ای چون دری

رنج بردی کشت کردی آب دادی و بردرو