چون نعیق زاغ شد همچون نوای عندلیب

بسته اند از بهر نامی این گروهی از خری

جامه طاووس از شوخی اگر پوشید زاغ

نه چو طاووسش بباید کردن آن جلوه گری

زاغ را زیبد برفتن کشتی کبک دری

آنچه تو یک روز دیدی ماندیدیم آن به عمر

عمر ضایع گشت ما را کس نگفت ای چون دری