بسته اند از بهر نامی این گروهی از خری

مستمع بودندی از لفظ تو گر بودی جدای

در میان خاک و باد و آب و آتش داوری

تو همی گفتی که شعرت دیگران بر خویشتن

جامه طاووس از شوخی اگر پوشید زاغ

نه چو طاووسش بباید کردن آن جلوه گری

چون نعیق زاغ شد همچون نوای عندلیب