اینت دولتیار مرد اندر حدیث شاعری

رنج بردی کشت کردی آب دادی و بردرو

خرش خور و خوش خند مگری گرگری بر ما گری

چون ترا بینیم گوییم اندرین ایام خویش

پیش جنات العلی آورده ام ام بیدی چو نال

گر کنی عفوم شود آن بید گلبرگ طری