شجر و ماه و گهر نیز نخوانمت از آنک

در دل و سیرت او قوت و عدل عمری

چون صخاورزی صد گنج جهان پر درمی

چون سخن گویی صد بحر خرد پر درری

از کف و چهره و زیب از همه زیبنده تری

سال تا سال دهد بار به یک بار درخت

تو به هر مجلس هر روز درختی ببری