تو به هر مجلس هر روز درختی ببری

شجر و ماه و گهر نیز نخوانمت از آنک

از کف و چهره و زیب از همه زیبنده تری

سال تا سال دهد بار به یک بار درخت

قمر از شمس شود نقصان وز روی تو چون

شمس نقصان شود از بهر چه گویم قمری

خانه خورد ز صد گوهر روشن نشود