قمر از شمس شود نقصان وز روی تو چون

از کف و چهره و زیب از همه زیبنده تری

سال تا سال دهد بار به یک بار درخت

تو به هر مجلس هر روز درختی ببری

شمس نقصان شود از بهر چه گویم قمری

خانه خورد ز صد گوهر روشن نشود

روشنی عالم از تست چه جای گهری