با ما چه حسابت ترا یا چه شماری

دو لعل ز هم باز گشاد از سر طعنه

افروخت درین دل ز سر شوخی ناری

گفتا که برو بیش مکن خواجه سنایی

سیمای تو حقا که چو زر باشد بی سیم

گلزار نیابی تو مشو در گلزاری

بی سیم ازین باغ بر آراسته دانم