نابوده و نامیخته آهخته خیاری

بی موی و در و دوغ فرود آمده مشکی

چون شیر و درو موی پدید آمده تاری

وندر بن این سفجه سیمین کفیده

ناداده یکی بوسه چنان کاید ازین لب

این فربه ما بر لب و بر فرق نزاری

ارزد برت ای کون همه خوبان دیده