مصرع نخست · شماره 103
اگر تو پاک و بی غشی به سوی خویشتن چون شد
شاعرسناییقالبقصیده
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 100
در آن ساعت چه درمان چون به عشوه خویش درمانی
# - 101
زبان دانی ترا مغرور خود کردست لیکن تو
# - 102
نجات اندر خموشی دان زیان اندر زبان دانی
# - 103
اگر تو پاک و بی غشی به سوی خویشتن چون شد
انتخابشده - 104
به نزد ناقدان نامت نبهره و قلب و حملانی
# - 105
سماعست این سخن در مر و اندر تیم بزازان
# - 106
هم اندر حسب آن معنی ز لفظ آل سمعانی
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 103 از «قصیده شماره ۱۹۰ - دریغا کو مسلمانی» است.