مصرع نخست · شماره 101
زبان دانی ترا مغرور خود کردست لیکن تو
شاعرسناییقالبقصیده
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 98
به سوی خویش دردی گر به سوی خلق درمانی
# - 99
اگر چه از سر جلدی کنی بر ما روا عشوه
# - 100
در آن ساعت چه درمان چون به عشوه خویش درمانی
# - 101
زبان دانی ترا مغرور خود کردست لیکن تو
انتخابشده - 102
نجات اندر خموشی دان زیان اندر زبان دانی
# - 103
اگر تو پاک و بی غشی به سوی خویشتن چون شد
# - 104
به نزد ناقدان نامت نبهره و قلب و حملانی
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 101 از «قصیده شماره ۱۹۰ - دریغا کو مسلمانی» است.