مصرع دوم · شماره 146
که ناید با صد آلایش ز هر گلخن گلستانی
شاعرسناییقالبقصیده
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 143
بگفتا من ز بورانی به بویی کی شوم قانع
# - 144
مرا در پشت بارانی و در دل عشق بورانی
# - 145
دلی باید ز گل خالی که تا قابل بود حق را
# - 146
که ناید با صد آلایش ز هر گلخن گلستانی
انتخابشده - 147
تو پیش خویشتن خود را چو کتان نیست کن زیرا
# - 148
ترا بر چرخ ماهی به که در بازار کتانی
# - 149
پشیمان شد سنایی باز ازین آمد شد دونان
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 146 از «قصیده شماره ۱۹۰ - دریغا کو مسلمانی» است.