پیداش مسلمانی در عرصه بلسانی

از خانه برون رفتم من دوش به نادانی

تو قصه من بشنو تا چون به عجب مانی

از کوه فرود آمد زین پیری نورانی

چون دید مرا گفت او داری سر مهمانی

گفتم که بلی دارم بی سستی و کسلانی

گفتا که هلاهین رو گر بر سر پیمانی