ز یزدان دان نه از ارکان که کوته دیدگی باشد

به سوی عیب چون پویی گر او را غیب دان بینی

ز بخشیدن چه عجز آید نگارنده دو گیتی را

که نقش از گوهران دانی و بخش اختران بینی

که خطی کز خرد خیزد تو آن را از بنان بینی

چو جان از دین قوی کردی تن از خدمت مزین کن

که اسب تازی آن بهتر که با بر گستوان بینی