مصرع نخست · شماره 21
از ورای «کن فکان» آمد پس از تخییل خویش
شاعرسناییقالبسایر
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 18
تو لطیفی در عبارت «این» و «آن» چون خوانمت
# - 19
آنچه دل داند حدوث است آنچه لب گوید حروف
# - 20
من ز دل چون دانمت یا از زبان چون خوانمت
# - 21
از ورای «کن فکان» آمد پس از تخییل خویش
انتخابشده - 22
در مناجات از فضولی «کن فکان» چون خوانمت
# - 23
بی زبان چون تیر خواهی تا ترا خوانند بس
# - 24
من سنایی با زبانی چون سنان چون خوانمت
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 21 از «شماره ۳۷ - در توحید» است.