که دید زهری کو زنگ روح بزداید

چو جوهر فلک از تست روشن و عالی

ز آسیای فلک جوهر تو کی ساید

ز دود زنگ ز روح تو زهر در عالم

چو زهر خوردی و زنده شدی بدانکه همی

زمانه را چو تو آزادمرد می باید

یقین شناس که از بعد ازین دهان اجل