به جان پاک تو تا روز حشر نالاید

چو زهر خوردی و زنده شدی بدانکه همی

زمانه را چو تو آزادمرد می باید

یقین شناس که از بعد ازین دهان اجل

چنان بپخت همه کارهات زهر که هیچ

به پیش شاه کسی از تو خام ندراید

چه راز داری با ذوالجلال کز پی تو