به رنج بردن تو چرخ زی تو نگراید

مبر تو رنج که روزی به رنج نفزاید

چو روزگار فرو بست تو از آن مندیش

که آنگهی که بباید گشاد بگشاید

چو بسته های زمانه گشاده خواهد گشت