خدای رحمت پس آنگهیش بنماید

وگر نیاز برد نزد همچو خویشتنی

از آن نیاز اسیر و ذلیل باز آید

چو اعتقاد کند گر کسش نیاید هیچ

به دست بنده زحل و ز عقد چیزی نیست

خدای بندد کار و خدای بگشاید