شادی صد ساله زاید مادر یک روزه غم

می کند از خانه فضل الاهی بهر تو

تخته تقدیر ایزد را ز تاییدت رقم

منگر این حال غم و اندیشه کز روی خرد

باش تا سر برزند خورشید اقبالت ز چرخ

تا جهانی را ببینی پیش خود چون من خرم

تا ببینی دشمنانت را به طوع و اختیار