با اسب شرف منزل نه چرخ بریدیم

گوش خود و گوش همه آراسته کردیم

از بس سخن خوب که گفتیم و شنیدیم

از روی سخا حاصل ده ملک بدادیم

ناگاه به زد مقرعه مرگ زمانه

ما نای روان رو سوی عقبی بدمیدیم

دیدیم که در عهده صد گونه وبالیم