زان که عرشیست اصل گوهر تو

خاک پای تو نزد دشمن و دوست

قدر دارد بسان افسر تو

تو بپر می پری به سوی فلک

پس اگر گه گهی به درد آید

پای در پای بر جهان بر تو

آن نه از درد نقرسست که نیست