پس اگر گه گهی به درد آید

قدر دارد بسان افسر تو

تو بپر می پری به سوی فلک

زان که عرشیست اصل گوهر تو

پای در پای بر جهان بر تو

آن نه از درد نقرسست که نیست

پای را درد عبرت از پر تو