هر زمان گویی که تخت و افسرش اینجاستی

دستشان چون عمر او وقت قضا کوتاه کو

گمرهان پست همت را ز تیر «لا الاه»

رهنمای و داعی میدان «الا الاه» کو

چند گویی تخت و افسر اول این گو: شاه کو

حمله شیر آزمودن سست شد در رنج تو

روبهت زنده ست باری حیله روباه کو