ماند محراب و قضا را اسم مردی مرد کو

چند گویی تخت و افسر اول این گو: شاه کو

حمله شیر آزمودن سست شد در رنج تو

روبهت زنده ست باری حیله روباه کو

هست راه کهکشان را نام برگی کاه کو

هر سری خواهد ببوسید آستان جاه تو

لیک از بس جان پاکان پای کس را راه کو