که کار به این مشکلی کردی آسان

که داد ای فلک آخرین تیغ کینت

که پیوند یاران بریدی بدین سان

که کرد ای سپهر این قدرها دلیرت

چه مقصود بودت که یک دودمان را

چراغ فرح کشتی از باد حرمان

زدی بی محل چنگ در حبیب عمرش